Besimi që refuzon të tërhiqet

“Dhe si doli prej andej, Jezusi u tërhoq në rajonet e Tirit dhe të Sidonit. Dhe ja, një grua kananease nga ata kufij doli dhe i thirri atij duke thënë: “Ki mëshirë për mua, o Zot, Biri i Davidit! Bija ime është demonizuar keqas”. Por ai nuk iu përgjigj me asnjë fjalë. Dhe si erdhën pranë Jezusit dishepujt e tij, e lutnin duke thënë: “Lëshoje atë, sepse po thërret përmbrapa nesh”. Dhe ai, duke u përgjigjur, tha: “Nuk u dërgova askund, përveçse te delet e humbura të shtëpisë së Izraelit”. Por ajo erdhi dhe binte përmbys para tij duke thënë: “O Zot, më ndihmo!”. Por ai, duke u përgjigjur, tha: “Nuk është mirë që të marrësh bukën e fëmijëve dhe t’ua hedhësh këlyshëve të qenve”. Por ajo tha: “Po, o Zot, se edhe këlyshët e qenve hanë nga thërrimet që bien nga tryeza e zotërinjve të tyre”. Atëherë, duke u përgjigjur, Jezusi i tha: “O grua, i madh është besimi yt! Le të të bëhet ashtu siç dëshiron”. Dhe e bija u shërua që nga ai çast. Atëherë, duke u përgjigjur, Jezusi i tha: “O grua, i madh është besimi yt! Le të të bëhet ashtu siç dëshiron”. Dhe e bija u shërua që nga ai çast.” (Ungjilli sipas Mateut 15:21-28 BiblaPRO)

Çfarë na fton të mendojmë kjo histori?

1. Realiteti i pushtimit nga demonët.
Teksti e thotë qartë: vajza ishte “demonizuar keqas”. Bibla nuk e trajton këtë si metaforë, por si një realitet frymor. Në kohën e Jezusit kishte njerëz që ishin nën ndikim të drejtpërdrejtë të demonëve, dhe Jezusi i çlironte ata. Pyetja që lind për ne sot është: si mund të dallojmë kur një problem është thjesht njerëzor (psikologjik, emocional, fizik) dhe kur ka edhe një dimension frymor? Kjo kërkon urtësi, njohje të Shkrimit dhe shumë kujdes. Jo çdo problem është demonik, por Bibla na kujton se bota frymore ekziston dhe nuk duhet injoruar.

2. Kërkesa e dëshpëruar e gruas që nuk u dorëzua.
Kjo grua ishte e dëshpëruar për vajzën e saj. Ajo thërriste, lutej dhe kërkonte mëshirë. Edhe kur u përball me heshtjen e Jezusit dhe me refuzime të njëpasnjëshme, ajo nuk u tërhoq. Besimi i saj nuk ishte një kërkesë e lehtë; ishte një këmbëngulje që vinte nga dashuria për vajzën e saj dhe nga bindja se Jezusi ishte shpresa e vetme.

3. Reagimi i dishepujve.
Dishepujt, si në shumë raste të tjera në Ungjij, nuk tregojnë dhembshurinë e Jezusit. Ata i kërkojnë Jezusit ta largojë gruan, sepse ajo po bërtiste pas tyre. Shqetësimi i tyre kryesor nuk ishte vuajtja e gruas apo e vajzës së saj, por bezdisja që po ndjenin. Sa shpesh edhe ne mund të reagojmë kështu: më shumë të shqetësuar për qetësinë tonë sesa për nevojën e dikujt tjetër.

4. Pse Jezusi duket sikur e refuzon disa herë?
Në pamje të parë, duket sikur Jezusi po e sorrollat këtë grua. Ai hesht, pastaj thotë se është dërguar vetëm te Izraeli, dhe më pas përdor një krahasim të ashpër. Por në të vërtetë Jezusi nuk i thotë asnjëherë një “JO” përfundimtare. Ai e fut në një dialog, duke e shtyrë që të shprehë hapur besimin e saj. Përmes kësaj bisede, besimi i gruas del në pah në mënyrë të jashtëzakonshme. Kjo duhet të na bëjë të reflektojmë më thellë kur shohim nevojat e njerëzve përreth nesh: ndonjëherë procesi është më i thellë sesa duket në sipërfaqe.

5. “I madh është besimi yt.”
Jezusi e shpall publikisht madhështinë e besimit të saj. A e tha këtë për gruan apo për dishepujt? Ai vetë e dinte tashmë sa besim kishte ajo. Ndoshta kjo ishte edhe një mësim për dishepujt që po e shikonin gjithë këtë skenë: një grua jo-izraelite po tregonte një besim që ata vetë shpesh nuk e kishin.

6. Shërimi i menjëhershëm.
Teksti përfundon me një fjali të fuqishme: vajza u shërua në atë moment. Kur Jezusi jep fjalën e Tij dhe vendos diçka, pengesat nuk kanë më fuqi të qëndrojnë. Autoriteti i Tij është i menjëhershëm dhe i plotë.

Mendoni për këto gjëra — dhe Krishti ju ndriçoftë.

Pse prinderit duhet t’i marrin femijet e tyre ne kishe?

Para disa vitesh kam bere bisede me nje te afermin tim lidhur me menyren sesi do te rriteshin femijet tane qe kishin gati te njejten moshe. Vajza ime qe e vogel ka shkuar ne takimet e kishes ku shkoja sebashku me gruan. Kur ishte ende disa jave ne e perkushtuam me lutje perpara Zotit. I dhuruam qe ne fillimin Biblen Time te Pare – nje variant i thjeshtezuar i bibles per femije te vegjel, gje qe vajza e hapte dhe bente sikur e lexonte, duke na kopjuar ne.

I afermi im me tha qe nuk donte t’i shtynte femijet e tij ne nje jete fetare, ata mund ta zgjidhnin vete me vone kete gje. Pra, dy perspektiva ishin ne diskutim, nese duhet t’ia ofrojme jeten e krishtere femijeve apo t’i leme ne dore te tyre. Me lejoni t’ju jap nje detaj qe i afermi im nuk eshte person qe shkon ne kishe dhe ende nuk eshte i sigurte per ekzistencen e Perendise.

Une mendoj qe eshte shume normale per nje familje te krishtere t’i prezantoje me Jezusin, kishen, besimin qe ne fillim. Nese besimi eshte pjese normale e prinderve, nuk ka pse te mos jete pjese normale e femijeve. Ky nuk eshte abuzim me femijen. Prinderit e bejne pjese te gjerave qe bejne dhe femijen e tyre. Me lejoni t’u pergjigjem te ashtequajtur prinderve liberale: 1) Nese prinderit marrin pjese ne nje Pride Parade, a i marrin femijet e vet me vete, pa i pyetur nese jam pro apo kunder? 2) Nese prinderit shkojne ne nje koncert per festat e Nentorit, a nuk i marrin femijet me vete, pa i pyetur ata nese duan te jetojne si shqiptare apo si kanadeze kur te rriten? 3) Nese prinderit deshirojne qe femija i tyre te mesoje Frengjisht, a nuk marrin kete vendim zakonisht pa i pyetur femijet e tyre, duke besuar qe po e bejne per te miren e femijes? 4) Nese prinderit gatuajne mish cdo dite dhe ja japin femijes, a nuk e bejne ata pa e pyetur femijen nese do te jete mishngrenes, vegan apo ne mes?

Pra, nje prind i mire do perpiqet t’i jape femijes ate qe beson qe eshte me e mira. Nese besimi ne Krishtin, vajtja ne Kishe dhe zbatimi i mesimeve Biblike eshte i mire per prindin, ai/ajo ne menyre automatike dhe normale do ia ofrojne dhe ngulisin femijeve te tyre. Pra, ta drejtosh femijen drejt nje jete te krishtere, absolutisht nuk mund te shihet si abuzim me te femijet. Eshte shume normale. Femija kur rritet merr vendime qe jo rralle ndeshen me ate qe prindi deshiroi, parashikoi dhe e mesoi femijen. Ne te gjithe jemi deshmitare te kesaj -duke e patur me te lehte ta bejme vete, sesa te na e bejne femijet.

A ka te mira vajtja ne kishe? Patjeter qe po. Me lejo te rradhis disa prej tyre.

1-Nese e besojme qe Fjala e Zotit eshte si nje shpate qe ndan mendimet e zemres dhe te verteten nga genjeshtra, a nuk do te doje qe femijet e tu te rriten me aftesi per te dalluar te miren nga e keqja? A nuk do te krijoje mundesi qe te degjonin sa me shume nga kjo fjale? E ku flitet me shume fjala e Zotit sesa ne takime te kishes? Ajo qe femijet tane degjojne, do ndikoje ne formimin e tyre. Fjalet kane fuqi dhe ndersa media lufton per te marre vemendjen e femijeve tane duke ju ofruar dhe mesazhe qe ne nuk biem dakort, ne duhet gjithashtu te jemi te qellimshem per t’ia ofruar vetes dhe femijeve tane mundesine per te degjuar vazhdimisht Fjalen e Zotit dhe menyrat sesi mund ta veme ne zbatim parimet hyjnore ne jeten tone te perditshme.

2-Nje prind i krishtere shpreson qe femijet e vet kur rriten po ashtu jane pjese aktive e kishes. Kjo fillon me respektin qe i jepet nje dite ne jave ( qe zakonisht eshte e diela) ku nuk behen punet e zakonshme por i jepet fokusi pushimit ne Zotin. Cfare prinderit bejne, femijet zakonisht kopjojne. Nese nje prind merr pjese me deshire ne takimet e kishes, femijet do e kuptojne kete gje dhe kur rriten kane me teper mundesi te jene aktive ne kishe sesa femijet e prinderve qe jane te krishtere vec dy ore te dielave.

3- Miqesia qe femijet e tu do te ndertojne me femije te tjere te krishtere do te kete perfitime. Te gjithe e dime qe “shoqerite e keqija prishin zakonet e mira” apo “me thuaj me ke rri, te them se kush je“. Pjesemarrja e rregullt ne takime te kishes i ofron femijeve te tu nje mundesi per te bere shoqeri me femije te prinderve qe mendojne si ty ne lidhje pa parime etiko-morale te jetes. Hebrenjte 10:25 na inkurajon te mos heqim dore se mbledhuri sebashku si te krishtere. Ne jemi qenie sociale dhe do te ndertojme shoqeri. Nga eksperienca ime si i rritur prej se paku 25 vitesh, mund te them qe shoqerite me te mira i kam me njerez qe jane besimtare. Imagjino sikur nje pjse te ketyre shoqerive t’i kisha qe kur isha femije.

4- Kisha permes programeve ofron mundesi te jashtezakonshme per femijet. Femijeve pervec se mundesise per te mesuar, u ofrohet mundesia per t’u angazhuar dhe per te qene aktiv: kjo si ne aktivitete te brendshme te kishes apo jashte saj duke ndihmuar ne komunitet. Ne kishe femijeve u jepet mundesia qe t’i zhvillohen aftesite e drejtueshmerise, marrjes se pergjegjesive,por mund te zbuloje aftesi ne kendim, aktrim, kercim qe ndoshta nuk do te dalin shume ne pah, nese nuk do u ofrohet kjo mundesi. Ju besoj qe jeni te informuar qe shume kengetare te njohur e kane filluar karrieren e tyre duke kenduar ne kishe. Eshte i vetmi vend social ku te gjithe kendojne te pakten nje here ne jave.

Cfare mendon ti? A je dakort me keto vezhgime dhe sugjerime? Jeni te mirepritur te komentoni apo te beni pyetje te tjera duke derguar nje email tek info@kishashqiptare.ca.